Estivo animada a viaxe a Viveiro coa que LugoPatrimonio deu por finalizado o Ciclo dedicado á auga. Desta vez tocoulle a quenda ao mar. Viaxe comentada polos cumios da Gañidoira, un pouco asustados por mor do número impresionante deses muíños fantasma que danan os nosos ollos. Había que racionalizar este ferinte bosque metálico. Mais a dozura veu coa paisaxe húmida e íntima de Viveiro desde San Roque: a cidade aos nosos pés, as illas Gabeira, Insua e Coelleira entre os grises das nubes a confundirse co mar calmo. A viaxe no barco, deica máis aló da Coelleira, fortaleceunos en ar e escumas, co señor Antonio explicándonos os naufraxios que o castigaron. Emocionado paseo polo barrio mariñeiro de Celeiro que rompeu a idea pobre que tiñamos del.  Despois o xantar na Abrela: mexillóns, berberechos, sardiñas, chicharros lañados, lacón… e un viño tenro que nos fixo cantar máis de unha hora dirixidos pola alegría de Lupe Cruz. Paseo singular pola cidade, baixo o maxisterio do profesor Francisco Luís Rodríguez Guerreiro, que coñece ben cada recuncho secreto de Viveiro. Ante a Fonte da Area, coa tamén profesora Ana María Villarino, leunos un fermoso texto do escritor Lois Tobío contando a historia desta fonte. E final, xa co sol debilitado, na praza Maior, baixo o dominio ben gañado de Pastor Díaz. Unímonos á petición de Francisco Luís Guerreiro para que se faga de unha das fábricas de salgado que queda en Celeiro un Centro de Interpretación que nos achegue á súa historia. Os viaxeiros e viaxeiras ben o merecemos. E o pobo mariñeiro,  por suposto.